ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥΣ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ

Ευλογήσαντος του Ιερέως.

Ψαλμός ρμβ΄ (142)

Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου, ενώτισαι την δέησιν μου εν τη αληθεία σου, εισάκουσον μου εν τη δικαιοσύνην σου. Και μη εισέλθεις εις κρίσιν μετά του δούλου σου, ότι ου δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πας ζών. Ότι κατεδίωξεν ο εχθρός την ψυχήν μου, εταπείνωσεν εις γην την ζωήν μου. Εκάθισεν με εν σκοτεινοίς ως νεκρούς αιώνος, και ηκηδίασεν το πνεύμα μου, εν εμοί εταράχθη η καρδίαν μου. Εμνήσθην ημερών αρχαίων, εμελέτησα εν πάσι τοις έργοις σου, εν ποιήμασι των χειρών σου εμελέτησα. Διαπέτασα  προς σε τας χείρας μου, η ψυχή μου ως γή άνυδρός σοι.

Ταχύ εισάκουσον μου, Κύριε, εξέλιπε το πνεύμα μου. Μη αποστρέψεις το πρόσωπόν σου απ΄εμού, και ομοιωθήσομαι τοις καταβαίνουσιν εις λάκον. Ακουστόν ποίησον μοι το πρωί το έλεός σου, ότι επί σοι ήλπισα. Γνωρισόν μοι κύριε, οδόν εν ή πορεύσομαι, ότι προς σε ήρα την ψυχήν μου. Εξελού με εκ των εχρών μου Κύριε, προς σε κατέφυγον, δίδαξόν με του ποιείν το θέλημά σου, ότι  συ εί ο Θεός μου. Το Πνεύμα σου το αγαθόν οδηγήσει με εν γή ευθεία, ένεκεν του ονόματος σου, Κύριε, ζήσεις με. Εν τη δικαιοσύνην σου εξάξεις εκ θλίψεως την ψυχήν μου, και εν τω ελέει σου εξολοθρεύσεις τους εχθρούς μου. Και απολείς πάντας τους θλίβοντας την ψυχήν μου, ότι εγώ δούλος σου ειμί.

Είτα τα παρόντα Τροπάρια.

Θεός Κύριος και επέφανεν ημίν  ευλογημένος ο ερχόμενος έν ονόματι Κυρίου.

(Τετράκις)

Ήχος δ’ ( ο υψωθείς εν τω Σταυρώ)

Τους Πρωτοστάτας Ουσιών των αύλων, και καταυγάζοντας φωτί πάσαν Κτίσιν, της Τρισηλίου δόξης και Θεότητος, άπαντες τιμήσωμεν, Αρχαγγέλους τους θείους, προς αυτούς κραυγάζοντες, εν ψυχή τεθλιμμένη, ώ Ταξιάρχαι αύλων Ουσιών, πάσης ημάς περιστάσεως ρύσασθε.  

Δόξα πατρί….   «Απολυτίκον»

Ήχος δ’    

Των ουρανίων στρατιών Αρχιστράτηγοι, δυσωπούμεν υμάς, ημείς οι ανάξιοι, ίνα ταις υμών δεήσεσι τειχίσητε ημάς, σκέπη των πτερύγων της αύλου υμών δόξης, φρουρούντες ημάς προσπίπτοντας, εκτενώς και βοώντας. Εκ των κινδύνων λυτρώσασθε ημάς, ως Ταξιάρχαι των άνω Δυνάμεων.

Και νύν  «Θεοτοκίον»

Ου σιωπήσομεν,  ποτέ,  Θεοτόκε, τας δυναστείας Σου λαλείν οι ανάξιοι, εί μη γαρ Συ προίστασο πρεσβέβουσα, τις ημάς ερρύσατο, εκ τοσούτων κινδύνων: Τις δε διεφύλαξεν εως νύν ελευθέρους: Ούκ αποστώμεν,  Δέσποινα , εκ Σου, σους γαρ δούλους σώζεις αεί, εκ παντοίων δεινών. 

Ψαλμός Ν΄ (50)

Ελέησον με, ο Θεός, κατά το μέγα Έλεός Σου, και κατά το πλήθος των οικτιρμών Σου,  εξάλειψον το ανόμημά μου. Επί πλείον πλύνον με από της ανομίας μου και από της αμαρτίας μου καθάρισόν με. Ότι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω, και η αμαρτία μου ενώπιόν μου έστι δια παντός. Σοι μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιον Σου εποίησα,  όπως αν δικαιωθείς εν τοις λόγοις Σου, και νικήσης  εν τω κρίνεσθαί Σε.

Ιδοί γαρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου. Ι δού γαρ αλήθειαν ηγάπησας, τα άδηλα κσι  τα κρύφις της σοφίας Σου εδήλωσας μοι. Ραντιείς με υσσώπω και και καθαρισθήσομαι, πλυνείς με και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι.  Ακουτιείς μοι αγαλλίασιν και ευφροσύνην, αγαλλιάσονται οστέα τεταπεινομένα. Απόστρεψον το πρόσωπόν Σου από των αμαρτιών μου και πάσας τας ανομίας μου εξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί  ο Θεός, και πνεύμα ευθές εγκαίνησον εν τοις εγκάτοις μου. Μη απορρίψης με  από του προσώπου Σου, και το πνεύμα Σου το άγιον μη αντανέλης απ’ εμού. Απόδος μοι την αγαλλίασιν του σωτηρίου Σου, και πνεύματι ηγεμονικώ στηριξόν με . Διδάξω ανόμους τας οδούς Σου, και ασεβείς επί Σε επιστρέψουσι. Ρύσαι με εξ αιμάτων ο Θεός, ο Θεός της σωτηρίας μου, αγαλλιάσεται η γλώσσα μου την δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τα χείλη μου ανοίξεις, και το στόμα μου αναγγελεί τηνα αινεσίν Σου. Ότι ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα αν, ολοκαυτώματα ούκ ευδοκήσεις. Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινομένην ο Θεός ούκ εξουδενώσει. Αγάθυνον,  Κύριε , εν τη ευδοκίαν Σου την Σιώ, και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιερουσαλήμ. Τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, αναφοράν και ολοκαυτώματα. Τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριόν Σου μόσχους.   

Είτα ο κανών  

Ωδή α’  «Υγράν διοδεύσας»

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Αγίων Αγγέλων ως αρχηγοί, και της θεοπτίας απολαύοντες τηλαυγώς, τον Αγαθοδότην και Σωτήρα υπέρ ημών καθικεταύσατε.                                                                                                                            

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Απαύστως δοξάζουσι σε πιστώς, Ασωμάτων Δήμοι, ενηδόμενοι κάλλει τω σω, και τη ακορέστω αίγλη, Σώτερ, αυτών πρεσβείαις ημάς κατοικτείρησον.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι

Βιαίοις κρατούμενοι πειρασμοίς, υμίν ως προστάταις καταφεύγομεν οι πιστοί, Αρχάγγελοι θείοι, τον Δεσπότην εκτενώς εκδυσωπήσατε.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Γενού μοι, Παρθένε, καταφυγή, λιμήν τε και τείχος, και προστάτις ή τον Θεόν, εν σαρκί τεκούσα, Θεομήτωρ, τον λυτρωτήν και Πανοικτήρμονα.

Ωδή γ’  «Ουρανίας αψίδος»

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Δωρεαίς πολυτρόποις, Αγγελικών τάξεων, οία Ταξιάρχαι, κοσμούμενοι, Αρχιστράτηγοι, καθοραίσατε, τας του Χριστού Εκκλησίας, θεικαίς λαμπρότησι, ταις προστασίαις υμών.

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Δωρεάς με αγίας, ως συμπαθείς Άγγελοι, νυν καταξιώσαι τον ευσυμπάθητον δυσωπήσατε, τρόπους ασπλάχνους γαρ, και μοχθηρούς κεκτημένον, μετανοίας τρόποις με ανακαλέσατε.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι

Ευδοκίας εν όπλω, το των Πιστών πλήρωμα, δόξης Ουρανίου τω κάλλει νυν στεφανούμενοι, εκ περιστάσεως, ως ευκλεείς παραστάται, του Θεού λυτρώσασθε, θείοι Αρχάγγελοι.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Ζωής της ακηράτου, θεία σκηνή γέγονας, μόνη εξ’ αιώνος φανείσα, Παρθενομήτωρ, Αγνή, διο Πανάμωμε, τον εν σκιά του θανάτου, προς ζωήν οδήγησον.

Ωδή δ’  «Εισακήκοα Κύριε»

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Η Δυάς η πρωτεύουσα, της των Αρχαγγέλων νυν ομηγύρεως, τους προστρέχοντας τη σκέπη σου, εκ παντός κινδύνου, ελευθέρωσον.

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Θεωροί της λαμπρότητος, της Θεαρχικής και Αγαδοδότητος, Αρχιστράτηγοι, υπάρχοντες, δούλους τους υμών δεινών λυτρώσασθε.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι

Ιεραίς εν δεήσεσιν, εύροιμι υμάς συλλήπτορας Άγγελοι, την ψυχήν μου ενισχύοντας, και τον λογισμόν μου καταυγάζοντας.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Ιερώς σε δοξάζουσι, τα των Ασωμάτων θεία στρατεύματα, Θεομήτωρ Πανακήρατε, τον γαρ Κτίστην τούτων απεκύησας.

                                             Ωδή ε’  «Φώτισον ημάς»

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Κύκλω του Θεού, παρεστώτες, Αρχιστράτηγοι, και ταις εκείθεν πηγαζούσαις αυγαίς, λελαμπρυσμένοι τους υμών οικέτας διασώσατε.

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Λύτρωσιν ημίν, δωρηθήναι ικετεύσατε, τον Δεσπότην και Θεόν ημών, ως παραστάται της βροτών απολυτρώσεως.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματ

Μύστας της σεπτής, και αρρήτου Σώτερ δόξης σου, τους Αρχιστρατήγους υπέστησας, τους σους ούν δούλους δι’ αυτόν νυν διαφύλαξον

.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Μύρον μυστικόν, ονομάζομέν σε, Πάναγνε, ως γεννήσασαν Θεόν εν σαρκί, τον τα ευώδη αναβρύοντα χαρίσματα.

Ωδή στ’  «Την δέησιν»

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Νυν θρόνω τω φοβερώ παρίστασθαι, ακλινώς αξιωθέντες, Θεόπται, και του φωτός της Αγίας Τριάδος, επαπολαύειν πρεσβεύσατε Άγγελοι, ρυσθήναι εκ των πειρασμών, τους τη σκέπη υμών καταφεύγοντας.

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Ξηράνατε των παθών σηπεδόνα και των νόσων κοπάσατε τον σάλον, συν τούτοις δε, ω Αρχάγγελοι θείοι, και τα της Πίστεως σκάνδαλα παύσατε, και ρύσασθε πάντας ημάς ταις λιταίς υμών πάσης αιρέσεως.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι

Οι άγιοι Ταξιάρχαι Αγγέλων, παρεστώτες εσαεί τη Τριάδι, και των φρικτών και αρρήτων αυτόπται, ως όντες , πάντας, Αρχάγγελοι, ρύσασθε, κινδύνων τε και πειρασμών, ταις υμών ικεσίαις δεόμεθα.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Ο έμψυχος του Σωτήρος θάλαμος, ο λαμπραίς της Παρθενίας ακτίσι, φωτοειδώς ώσπερ κρίνος εκλάμπων, της ακανθώδους εν μέσω συγχύσεως, η Πάναγνος και ευπρεπής, Θεοτόκος Παρθένος δοξάζεται.

Εκ νόσων και εκ παντοίων κινδύνων ρύσασθε Ταξιάρχαι, τους πιστώς τελούντας υμών την Σύναξιν, ως φύλακες Ορθοδόξων προστάται.

Άχραντε, η διά λόγου τόν Λόγον ανερμηνεύτως, επ' εσχάτων των ημερών τεκούσα δυσώπησον, ώς έχουσα μητρικήν παρρησίαν.

                                                       «Κοντάκιον»

Αρχιστράτηγοι Θεού, Λειτουργοί θείας δόξης, των ανθρώπων οδηγοί και Αρχηγοί Ασωμάτων, το συμφέρον ημίν πρεσβεύσατε, και το μέγα έλεος, ως των Ασωμάτων Αρχιστράτηγοι.

«Προκείμενον»

Ο ποιών τους Αγγέλους αυτού Πνεύματα, και τους λειτουργούς αυτού πυρός φλόγα.

«Στίχος»  Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριον, Κύριε ο Θεός μου εμεγαλύνθης σφόδρα.

«Ευαγγέλιον»

Έκ του κατά Λουκάν (10, 16-21)

Είπεν ο Κύριος τοις εαυτού Μαθηταίς. Ο ακούων υμών εμού ακούει, και ο αθετών υμάς, εμέ αθετεί, ο δε εμέ αθετών, αθετεί τον αποστείλαντά με. Υπέστρεψαν δε οι Εβδομήκοντα μετά χαράς, λέγοντες, ‘ Κύριε, και τα δαιμόνια υποτάσσεται ημίν εν τω ονόματι σου. Είπεν δε αυτοίς ‘ εθεώρουν τον Σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα. Ιδού δίδωμι υμίν την εξουσίαν του πατείν επάνω όφεων και σκορπίων, και επί πάσαν την δύναμιν του εχθρού, και ουδέν υμάς  ου μη αδικήση. Πλήν εν τούτω μη χαίρετε, ότι τα πνεύματα υμίν υποτάσσεται’ χαίρετε δε ότι τα ονόματα υμών εγράφη εν τοις ουρανοίς. Εν αυτή τη ώρα ηγαλλιάσατο τω πνεύματι ο Ιησούς και είπεν’ εξομολογούμαι σοι, Πάτερ, Κύριε του ουρανού και της γής, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών, και απεκάλυψας αυτά νηπίοις’ ναι, ο Πατ’ηρ, ότι ούτως εγένετο ευδοκία έμπροσθέν σου.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι

Ταις των Ασωμάτων πρεσβείες Ελεήμον, εξάληψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Ταις της Θεοτόκου πρεσβείες Ελεήμον, εξάληψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων

«Προσόμοιον»

«Στίχος»  Ελέησον με, ο Θεός, κατά το μέγα Έλεός Σου, και κατά το πλήθος των οικτιρμών Σου,  εξάλειψον το ανόμημά μου

Παύασατε την έφοδον, ώ Πρωτοστάται Αγγέλων, Μιχαήλ θαυμάσιε, Γαβριήλ θειότατε, των αιρέσεων, και ταχύ σώσατε, εκ νόσων παντοίων, και τον σάλον διαιρέσεων, καταπραύνατε, και κιδύνων ρύσασθαι και των θλίψεων, λιταίς υμών, Αρχάγγελοι, πάντας τους υμάς αναμέλποντας, και τη θεία σκέπη, υμών προσπεσφευγότας  ευλαβώς, και των δεινών της κολάσεως, θείοι Νόες σώσατε.

       Ο Ιερεύς : Σώσον ο Θεός τον λαόν Σου….

Ωδή ζ’  «Οι εκ της Ιουδαίας»

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Πολυποίκιλον χάριν, Αρχιστράτηγοι θείοι, υμίν δεδώρηται, ο πάντων ευεργέτης, ού νυν την Εκκλησίαν, διασώτατε ψάλλουσαν’ ο των Πατέρων ημών, Θεός ευλογητός εί.

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Ρώμη του Παντεπόπτου, δυναμούμενοι πάντα, της γής τα πέρατα, τρανώς περισκοπείτε, και πάντας τους εν πίστει περισώζετε ψάλλοντας’ ο των Πατέρων ημών, Θεός ευλογητός εί.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι

Συν Αύλοις Αγγέλοις, των πιστών αι χορείαι δεύετ τιμήσωμεν, την αίσιον ημέραν, της μνήμης εκτελούντες, των Θεού Αρχαγγέλων πιστώς, και εκβοώντες αυτοίς, ρύσασθε ημάς νόσων.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Σωτηρίας λιμένα, Θεοτόκε Παρθένε, σε νυν γνωρίζοντες, του βίου τους κινδύνους, εκφεύγομεν και ζάλας, τω Υιώ σου κραυγάζοντες΄ο των Πατέρων ημών, Θεός ευλογητός εί.

Ωδή η’  «Τον Βασιλέα»

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Τους παραστάτας και υμνωδούς της αφράστου, Αρχαγγέλους δόξης σου προσδέχου, σε νυν  δυσωπούντας, υπέρ ημών, Παντάναξ.

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Ύμνους απαύστως, ώ Αρχάγγελοι θείοι, τω Θεώ προσφέροντες των όλων, μέμνησθε των πίστει υμάς υμνολογούντων.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι

Φώτα, ώ θείοι Αρχιστράτηγοι, όντες, της θεότητος παρακαλούμεν πάντας, φωτός Ουρανίου εμπλήσατε και δόξης.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Φαεινοτάταις σου αστραπαίς, Θεομήτωρ, τους πιστώς ειδότας σε φαιδρύνεις, την τιμιωτέραν των Ουρανίων Νόων.

Ωδή θ’  «Κυρίως Θεοτόκον»

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Χορείας Ασωμάτους, νυν την Εκκλησίαν, δι’ αρετής μιμουμένην συ λάμπρυνον, περιτειχίζων, Παντάναξ, αυτήν Αγγέλοις σου.

Άγιοι Αρχάγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Ψυχών την σωτηρίαν, Θεού Ταξιάρχαι, πάσιν υμίν τοις τιμώσι δωρήσασθε, την φαιδροτάτην ημών και θείαν πανήγυριν.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι

Ως φύλακας του Κόσμου, και των Ορθοδόξων, και Αρχιστράτηγοι θείων δυνάμεων, ρύσασθε νόσων ημάς και κακώσεων.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Ως Λυκαυγές  ως όρθος, πάσι τοις εν σκότει εξανατείλασα, Άχραντε, πρέσβευε Χριστώ, φωτίσαι τους εν πίστει αεί υμνούντας σε.

Το «Άξιον εστίν»

και τα ακόλουθα Μεγαλυνάρια

Σκέπε, φρούρει, φύλαττε, σαις λιταίς, Αρχάγγελε θείε, Αστραπόμορφε Μιχαήλ, τους πίστει σε τιμώντας και γεραίροντας πόθω, ως πρώτον των Αγγέλων και Αρχιστράτηγον.

Πάρεσο προστάτης πάσιν ημίν, εν παντί τω βίω και εν ώρα τη φοβερά, του πικρού θανάτου, βοήθει θείε Νόε, Αρχάγγελε Κυρίου Μιχαήλ αξιύμνητε.

Ξυνωρίς αοίδιμε, και Δυάς, άυλε και θεία, διασώσατε τους πιστώς, υμάς ευφημούντας, εκ παντίων κινδύνων, Αρχάγγελοι Κυρίου, Μιχαήλ και Γαβριήλ.

Αρχάγγελοι, Άγγελοι και Αρχαί, Δυνάμεις και Θρόνοι, Κυριότητες, Σεραφείμ, σεπταί Εξουσίαι και Χερουβείμ οι θείοι, υπέρ ημών τον Κτίστην καθικετεύσατε.

Την υψηλοτέραν των Ουρανών, και καθαρωτέραν λαμπηδόνων ηλιακών, την λυτρωσαμένην, ημάς εκ της κατάρας, την Δέσποιναν του Κόσμου, ύμνοις τιμήσωμεν.

«Τρισάγιον»

 «Απολυτίκον»

Των ουρανίων στρατιών Αρχιστράτηγοι, δυσωπούμεν υμάς, ημείς οι ανάξιοι, ίνα ταις υμών δεήσεσι τειχίσητε ημάς, σκέπη των πτερύγων της αύλου υμών δόξης, φρουρούντες ημάς προσπίπτοντας, εκτενώς και βοώντας. Εκ των κινδύνων λυτρώσασθε ημάς, ως Ταξιάρχαι των άνω Δυνάμεων

Απόλυσις και ψάλλομεν τα εξής»

Ήχος β’ (Ότε εκ του ξύλου)

Δεύτε εν ωδαίς Πνευματικαίς, Νόων Ασωμάτων των θείων, Αρχιστρατήγους κλεινούς, πόθω ανυμνήσωμεν προς αυτούς λέγοντες ΄Μιχαήλ υπερένδοξε και Γαβρηίλ θείε, σώσατε Πανάγιοι, τους Ορθοδόξους ημάς, νόσων τε παθών και κινδύνων, ταις ίταίς υμών, θείοι Νόες, και προς τρίβους σωτηρίας οδηγήσατε.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τας δεήσεις των δούλων σου, και λύτρωσαι ημάς, από πάσης ανάγκης  και θλίψεως.

Την πάσαν ελπίδα μου, εις σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού, φύλαξον με υπό την σκέπην σου. 

Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.

 

 

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΟΝ ΜΥΡΟΒΛΗΤΗ

Του μυροβλύτου εν ωδαίς και θείοις άσμασι,νυν μελωδήσωμεν πιστοί ύμνον επάξιον, του ολέσαντος τυράννου την ωμότητα, και απώσαντος Λυαίου την θρασύτητα, και Χριστόν Θεού Υιόν τρανώς κηρύξαντος, και βοήσωμεν· Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Άγγελοι εκπλαγέντες, ουρανόθεν ορώντες την άθεον ορμήν του τυράννου (εκ γ’) και συν τη αποφάσει αυτού, θανατούμενον όντα Δημήτριον κατήρχοντο και ήρχοντο, κραυγάζειν προς Αυτόν τοιαύτα·

Χαίροις μαρτύρων σεπτών ακρότης,

Χαίροις Αγίων φαιδρών λαμπρότης.

Χαίροις ότι ως κατάδικος καταβάς προς τον βυθόν,

Χαίροις ότι ως ασώματος αναβάς προς ουρανόν.

Χαίροις χοροστασίαις των Αγγέλων οικήσας,

Χαίροις ταις τιμωρίαις του τυράννου υποίσας.

Χαίροις απειλάς βασιλέων σοβήσας,

Χαίροις τας βουλάς των εχθρών καταργήσας.

Χαίροις στερρόν της πίστεως έρεισμα,

Χαίροις λαμπρόν φρονήσεως όρισμα.

Χαίροις ο ζων ψυχή σου και θανών εν τω σώματι

Χαίροις ο την ζωήν σου ουρανού έχων δόματι.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Βλέπων ο θείος Νέστωρ, εαυτόν εν ανδρεία, φησί τω βασιλεί θαρσαλέως· το εξαίσιον της απειλής αποτρόπαιόν μοι τη ψυχή φαίνεται. Λυαίον γαρ τον άθεον, εγώ φονεύσω, κράζων,

Αλληλούια.

Γνώσιν ένθεον έχων, των μαρτύρων το κλέος, Δημήτριος προς τον τύραννον έφη· εξ αψύχων υλών, πώς εστι γενέσθαι, τον Θεόν λέξον μοι· προς ον οι πιστοί σέβοντες Θεόν βοώμεν πλην εν φόβω·

Χαίροις Θεσσαλονίκης λαμπτήρ παμφαέστατος,

Χαίροις Λυαίου νίκης υπάρχων υπέρτερος.

Χαίροις το θείον μύρον εκ του τάφου σου βρύων,

Χαίροις τον θείον ζήλον εν καρδία σου φέρων.

Χαίροις ότι το αίμα σου υπήρχε λουτήριον,

Χαίροις ότι εξεύρες αμαρτιών λυτήριον.

Χαίροις των ειδώλων καταβάλλων την πλάνην,

Χαίροις των τυράννων εξελέγχων την μάνην.

Χαίροις την αιμόρρουν υγιάνας του πάθους,

Χαίροις την ψυχήν σου εξελκύσας του βάθους.

Χαίροις ότι Μαρίνον εξερύσω της λέπρας,

Χαίροις ότι τον Ίστρον τον πιστόν σου επέρας.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Δύναμις ουρανόθεν, κατεκράτησε τότε, τον Νέστορα προς το πολεμήσαι, και τα όπλα τα τούτου λαβών, την Λυαίου άκραν ισχύν, ευχερώς καθείλεν, αποδούς θάνατον και τότε προς τον πάντων Σωτήρα ανεβόα, ψάλλων,

Αλληλούια.

Έχων τον θείον πόθον, ευσεβής μονοκράτωρ κατέχειν Δημητρίου το σώμα· εξαπέστειλε τότε ευθύς, αλλ’ αυτός μη θέλων, το πυρ εκ τάφου εξέπεμψε και θάνατον ηπείλησε· και είπον προς αυτόν, εκείνοι εν φόβω·

Χαίροις ο των θαυμάτων ποταμός ανεξάντλητος

Χαίροις των τραυμάτων η εικών η ανέγκλητος.

Χαίροις το λείψανόν σου μη διδούς προσιούσι,

Χαίροις αγιασμόν σου σε διδούς προσκυνούσι.

Χαίροις το πυρ εξάλλων εκ του θείου σου μνήματος,

Χαίροις το φως νυν φέρων του ενθέου ενδύματος.

Χαίροις του τυράννου την μανίαν ελέγξας,

Χαίροις των ειδώλων την λατρείαν κατάξας.

Χαίροις λόγχαις οξυτάμοις νενυγμένος το σώμα,

Χαίροις αίμα σου αθέοις δεδωκώς ώσπερ πόμα.

Χαίροις καθαγιάσας πάσαν γην τω σω αίματι,

Χαίροις ο προσεγγίσαι κωλύσας τω σω σώματι.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Ζάλην άθεον έχων, λογισμών κακοδόξων, ο άφρων βασιλεύς εταράχθη· προς τους μάρτυρας μεν καθορών, την ειδώλων πλάνην μη κηρύττοντας· ημείς δ’ αυτών την άδικον σφαγήν τιμώντες, λεγομεν ούτως

Αλληλούια.

Ήκουσαν εκ περάτων, Δημητρίου τον φόνον, ον έδωκεν ο τύραννος άφρων· και νοούντες αυτόν θανόντα, προσδραμόντες τούτου, τα σεπτά έβλεπον, πάση τη γη, θαυμάσια πηγάζοντα, ον τιμώντες είπον·

Χαίροις ο ανταλλάξας των φθαρτών τα ουράνια,

Χαίροις ο καταρράξας των κακών τα συνέδρια.

Χαίροις συνεδριάζων τοις αΰλοις Αγγέλοις,

Χαίροις συγχοριάζων πολυμόχθοις Αγίοις.

Χαίροις ο συνδουλεύων τοις αχράντοις Χερουβίμ,

Χαίροις ο συνδιάγων τοις αμώμοις Σεραφίμ.

Χαίροις Κυριοτήτων την κυρίαν κατέχων,

Χαίροις των θείων θρόνων την καθέδραν ενέχων.

Χαίροις των Αγγέλων ο θερμότατος σύνδουλος,

Χαίροις Αρχαγγέλων εμφρονέστατος σύμβουλος.

Χαίροις των Οσίων το σεπτόν εγκαλλώπισμα,

Χαίροις των μαρτύρων το λαμπρόν αγαλλίαμα.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Θεοφόρον νομίζων, τον Δημήτριον έμφρων, θερμότατος ανήρ εν τη πίστει· και ως λύτρον κατέχων αυτόν, δι’ αυτού ερρύσθη φοβερού δαίμονος και ληψάμενος την λύτρωσιν, εχάρη τω Κυρίω κραυγάζων.

Αλληλούια.

Ίδε παις ορθοδόξων, ο Λεόντιος πάλαι, το άφραστον του μάρτυρος κράτος, και ελθών και προς τούτον αυτός την χλαμύδα έλαβεν αυτού, και έσπευσε τον Ίστρον εκπεράσαι και βοήσαι ποσίν αβρόχοις·

Χαίροις ο την χλαμύδα τερατουργούσαν έχων,

Χαίροις ο μη κηλίδα καταθολούσαν φέρων.

Χαίροις ότι τα ρείθρα σοι υπείκουσιν Ίστρου.

Χαίροις ότι σα ρείθρα ημίν φέρουσιν οίκτον.

Χαίροις ο των βαρβάρων καταργήσας ενέδρας,

Χαίροις ο των μαρτύρων κατοικών τας καθέδρας.

Χαίροις Θεσσαλονίκην του λιμού απαλλάξας,

Χαίροις ηλίου δίκην τους πιστούς καταλάμψας.

Χαίροις ο ρύσας πάντας της ειδωλομανίας,

Χαίροις ο λύσας πάντα τα δεσμά της δουλείας.

Χαίροις ο δους την χάριν πάσι τοις προσιούσι,

Χαίροις ότι συ πάρει αεί τοις σε αινούσι.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Κήρυκες ψυχοφθόροι γεγονότες οι πλάνοι, ανέτρεχον προς Θεσσαλονίκην, εκτελέσαντες ειδωλισμόν και κηρύξαντες αθεϊσμόν άπασιν· αφέντες δέ τυράννους, ώσπερ άνους οι Μάρτυρες είπον.

Αλληλούια.

Λάμψας ο θείος Νέστωρ, συν σεπτώ Δημητρίω απέβαλεν του ψεύδους τον ζόφον· τα γαρ είδωλα πάνυ στερρώς, αναθεματούντες ευχερώς πέπτωκεν, οι πιστοί δε σωθέντες εβόων προς τους εναθλούντας·

Χαίροις στερρόν Δημήτριε έρεισμα,

Χαίροις στιλπνόν ω Νέστορ αγλάϊσμα.

Χαίροις Νεστορίω την ισχύν χαρισάμενος,

Χαίροις τω Λυαίω την φθοράν δωρησάμενος.

Χαίροις πρώτος ελέγξας του τυράννου τον τύφον

Χαίροις δεύτερος στέρξας του προτέρου τον τύπον.

Χαίροις ο ταις λόγχαις δεξάμενος θάνατον,

Χαίροις ου τω ξίφει ζωήν λαβών άφθαρτον.

Χαίροις εν φυλακή φονευθείς ως κατάδικος,

Χαίροις ο εν τη γη κηρυχθείς ως αθάνατος.

Χαίροις ο προ θανάτου ενεργών τα τεράστια,

Χαίροις και μετά πότμον εκτελών τα θαυμάσια.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Μέλλουσα των μαρτύρων, η δυάς η αγία, μεθίστασθαι από του νυν κόσμου, επεδόθησαν άμφω στερρώς τω ανόμω φόνω, οι σεπτοί μάρτυρες, διόπερ εξεπλάγησαν οι ορώντες και εβόησαν τω Κυρίω·

Αλληλούϊα.

Νέον άσμα ευρόντες, γοερόν Δημητρίου βοώμεν τον εξόδιον ύμνον· εξ αθέου τυράννου γαρ νυν, αυθαδώς εσφάγη, ότι ουκ έθυσε τοις βδελυκτοίς ειδώλοις, ον ανυμνούντες θερμώς βοώμεν.

Χαίροις ως νεκρός εν τω τάφω φερόμενος,

Χαίροις ώσπερ ζων εν τω πόλω ελκόμενος.

Χαίροις νέον λουτρόν τω σω αίματι δείξας,

Χαίροις την σην ψυχήν μετ’ Αγγέλων συμμίξας.

Χαίροις ον ανυμνούσιν εν τοις πέρασι κόσμου,

Χαίροις ότι αντλούσι του σου μύρου εύοσμου.

Χαίροις λαμπτήρ εν τω μέσω μαρτύρων,

Χαίροις βολίς των ενθέων χαρίτων.

Χαίροις ο φοινιχθείς αγίω σου αίματι,

Χαίροις αγιασθείς και θείω σου σώματι.

Χαίροις αμαραντίνους δεξάμενος στεφάνους,

Χαίροις τους αοιδίμους κατοικών νυν θαλάμους.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Ξένον θαύμα ορώντες, των μαρτύρων το θάρσος τα είδωλα στερρώς μεταθέντων· διά τούτο γαρ ο υψηλός, τοις εν γη οικούσιν ευθαρσώς, δέδωκεν ειδώλων τα τοξεύματα βάλλειν· προς ον νυν βοώμεν·

Αλληλούια.

Όλος ην εν τοις άνω, τω νοΐ και ουδόλως απήν ο καθαρώτατος Μάρτυς, τη ισχύϊ τη θεϊκή των ειδώλων την πλάνην τρανώς ώλεσε και τον Χριστόν κηρύξας παρρησία, ακούει ούτως·

Χαίροις ότι εφρόνεις τα Χριστού του Θεού σου

Χαίροις ότι επόθεις τα τερπνά παραδείσου.

Χαίροις δρόμον ουρανού υψηβάτης φοιτήσας,

Χαίροις δόμους καθαρούς εν υψίστοις οικήσας.

Χαίροις ότι Αγγέλους συνοδίτας νυν έχεις,

Χαίροις ότι Αγίους συμπολίτας κατέχεις.

Χαίροις σάλπιγξ αγία τον Χριστόν σου κηρύξας,

Χαίροις άλπεις αχράντους παραδείσου οικήσας.

Χαίροις ένεκα μύρου του ενθέου σου σώματος,

Χαίροις άθεον λήρον ο ελέγξας του σκώμματος.

Χαίροις συ γαρ πλεκτάνας βασιλέως διέρρηξας,

Χαίροις συ γαρ τας πλάνας των ειδώλων κατέαξας.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Πασαν χάριν εδέξω, ουρανόθεν ω μάρτυς Δημήτριε, παράδοξα πράττειν, τον απρόσιτον γαρ ως Θεόν γεγονέναι έφης, προσιτόν άνθρωπον και τούτον μεν υπάρχοντα Υιόν Θεου· διό Αυτώ άδωμεν ούτως·

Αλληλούια.

Ρήτορας πολύστροφους, τους τυράννους ασόφους απέδειξας Δημήτριε μάρτυς· απορούσι γαρ βλέπειν, το πως των ειδώλων πλάνην καταργήσαι ίσχυσας· ημείς δε το παράδοξον θαυμάζοντες εν σοι βοώμεν·

Χαίροις το ρόδον της παρθενίας,

Χαίροις το άκρον της εγκράτειας.

Χαίροις ο προ του φόνου καθαρώς βιοτεύσας,

Χαίροις ο μετά φόνον προς Θεόν συνοδεύσας.

Χαίροις εν ω η λάμψις του Θεού μεν ενίδρυσε,

Χαίροις εν ω η χάρις της Τριάδος ενώκησε.

Χαίροις των ευσεβούντων η ορθότης και στάθμη,

Χαίροις των απιστούντων η οξύτομος σπάθη.

Χαίροις ο ανατέλλων τας ηλίου ακτίνας,

Χαίροις ο καταστέλλων τας τυράννου μανίας.

Χαίροις δένδρον χαρίτων πολλούς φέρων τους καρπούς.

Χαίροις των καλλινίκων συ φέρων τους βλαστούς.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Σώσαι μέλλων το γένος ορθοδόξων ο Μάρτυς, της πλάνης των αθέων ειδώλων, αυτεπάγγελτος ήλθεν ευθύς προς αυτόν τον πλάνον και μωρόν τύραννον κηρύξας τον Κύριον ως τέλειον Θεόν εβόα προς αυτόν το·

Αλληλούια.

Τείχος ει των μαρτύρων, αθλοφόρε και Μάρτυς, και πάντων των εις σε προσφευγότων· συ γαρ τον ουρανού και γης ποιητήν φανερών άπασι, καθείλες δε τον τύραννον και είδωλα· ημείς δε σοι βοώμεν·

Χαίροις την ρώσιν ασθενούσι παρέχων,

Χαίροις την ρύσιν του αιμόρρου συνέχων,

Χαίροις τοις υμνηταίς σου πάσαν χάριν πορίζων,

Χαίροις στήλη των χαρίτων υπάρχων,

Χαίροις θεία δυνάμει των ειδώλων κατάρχων.

Χαίροις αγνόν Θεού καταγώγιον,

Χαίροις σεμνόν Χριστού το εκλόγιον.

Χαίροις ότι το αίμα ώσπερ βάπτισμα έσχες,

Χαίροις ότι το σώμα τω θανάτω παρέσχες.

Χαίροις πύργος ο φθάνων από γης προς ουρανόν,

Χαίροις ότι υπάρχεις των ευσεβών ο κανών.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Ύμνον άπαντες Μάρτυς, της εξόδου σου τάφω προσφέρομεν ημείς, οι σοι δούλοι· δακρυρρόους δ’ ωδάς και ψαλμούς ει και προσφέρομέν σοι, ουδαμώς άξιον της σης τελούμεν, ων πρέπει σοι ταφής, αλλ’ ουν βοώμεν τω Σωτήρι

Αλληλούια.

Φωτοφόρος ο τάφος, ανεδείχθη σου Μάρτυς, την χάριν ώσπερ φως εξανάπτων· προσιούσί τε πάσιν χαράν και υγείαν, άφνω αποδούς έπεμπεν· ημείς δ’ ουν σοι προσιώντες νυν εκβοώμεν·

Χαίροις ο του εμπρησμού τον ναόν σου φυλάξας,

Χαίροις ο του πονηρού τας ενέδρας συνθλάσας.

Χαίροις των Σλαβίνων εκδιώξας το έθνος,

Χαίροις των ειδώλων κατεάξας το κράτος.

Χαίροις των βαρβάρων αποβάλλων τα θράση,

Χαίροις των τυράννων καταβάλλων επάρσεις.

Χαίροις ο φυλάξας την πόλιν σου άτρωτον,

Χαίροις ο ταράξας την πλάνην την άθεον.

Χαίροις Ονησιφόρον της κλοπής τιμωρήσας,

Χαίροις βλάβην ειδώλων εκ της γης καταργήσας.

Χαίροις προσφευγότων ασφαλές παραμύθιον,

Χαίροις προσιόντων της ψυχής το σωτήριον.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Χάριν άνωθεν έχων, ω Δημήτριε πάσας, εδίωξας έχθρων τας ενέδρας· εκηρύχθης δε επί γης, ως στερρός οπλίτης της χάριτος Χριστού και ρίψας ουν τα είδωλα, συμψάλλεις μετά πάντων ούτως·

Αλληλούια.

Ψάλλομέν σου το θαύμα, όπερ γέγονε Μάρτυς, ηνίκα την σην πόλιν προδούναι, απεφήνατο απίστοις Θεός, εξαπέστειλεν Αγγέλους ειπείν σοι τάχιστα· εκβλήθητι, μακρύνθητι και άπιθι της πόλεως, όθεν βοώμεν·

Χαίροις ότι βουλή σου η ση πόλις ελήφθη,

Χαίροις οτ’ ισχύϊ σου ο εχθρός κατηργήθη.

Χαίροις ο Αχιλλείω υπαντήσας φυγή σου,

Χαίροις ο Νεστορίω αποστείλας ισχύν σου.

Χαίροις ο τον Λυαίον καταβάψας εν αίματι,

Χαίροις ο τους απίστους καταθραύσας εν πνεύματι.

Χαίροις ο στερεώσας πόλιν ση παρουσία,

Χαίροις ο απολέσας ταύτην ση απουσία.

Χαίροις ο υμνολόγους αγαπών εν τω τάφω σου,

Χαίροις ο ψευδολόγους θανάτων εν τω κράτει σου.

Χαίροις ημίν χαρίζων των χαρίτων το πέλαγος

Χαίροις πάσι πορίζων του σου μύρου το έλεος.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Ω μαρτύρων το ζεύγος, οι κηρύξαντες πάσι Θεόν τον υπερούσιον Λόγον (εκ γ’) εξοδίους υμείς, υμνολόγους ωδάς δεξάμενοι από πάσης νυν με συμφοράς ρύσασθε, και της μελλούσης θλίψεως, υμών πρεσβείαις, τον εκβοώντα τω Κυρίω

Αλληλούια.

Καί πάλιν τό κοντάκιον.

Ήχος πλ. δ΄. Τη Υπερμάχω.

Του μυροβλήτου εν ωδαίς και θείοις άσμασι, νυν μελωδήσωμεν πιστοί, ύμνον επάξιον, του ολέσαντος τυράννου την ωμότητα και απώσαντος Λυαίου την θρασύτητα, και Χριστόν Θεού Υιόν, τρανώς κηρύξαντος και βοήσωμεν· Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.